De roman wordt soms beschouwd als een totaalgenre. Een genre dat de andere genres opslokt en verwerkt.
Even wat beter kijken, en het epos doet dat ook. Evenals het theater, de poëzie en wat al niet meer.
Er is zelfs geen formele grens tussen literatuur en leven. Werther stapt uit het leven de literatuur binnen, Wilhelm Meister precies omgekeerd (aldus David Goldman).
Het is dus ook maar de vraag wat dit stukje is: literatuur, leven. En of we wel kunnen kiezen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vrede is een rommeltje
Hoe kan het toch dat we in onze wereldvisie steeds weer gepolariseerd raken? Wees blij, zei een vriend, nu is er tenminste iets om voor te v...
-
Door Bert Wagendorp s rituele jubel bij de Grand Départ voel ik me altijd geprikkeld opnieuw een betekenis te wringen uit de sport casu quo ...
-
Op dit moment zit ik op school voor een computer waarop ik wel de beelden kan zien, ook live informatie krijg, maar geen geluid bij de beeld...
-
Avant-gardeliteratuur moeten we steeds opnieuw de kans geven. Dat valt soms niet mee. De schrijvers zoeken de grenzen van het experiment op....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten