Iemand doet bij een vergadering een voorstel. Dan komt de vraag wie het gaat uitwerken. Natuurlijk de indiener van het voorstel.
Dat heeft verschillende voordelen. De anderen lopen geen risico en hoeven zelf niets te doen. Hun goedkeuring van het voorstel gaat onder voorbehoud. Als de uitvoering misgaat, heeft alleen de indiener van het voorstel iets uit te leggen.
Toch heeft ook de indiener voordeel. Hij heeft een redelijke kans dat er iets gebeurt wat hij wil, met passieve of zelfs actieve steun van anderen.
Bovendien kan hij met zijn voorstel alvast de draagkracht onder de deelnemers peilen.
En ten slotte kan hij aan gezag winnen wanneer de uitvoering goed uitpakt.
Dit verklaart waarom er nog steeds mensen zijn die voorstellen doen bij vergaderingen.
zaterdag 12 mei 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Vrede is een rommeltje
Hoe kan het toch dat we in onze wereldvisie steeds weer gepolariseerd raken? Wees blij, zei een vriend, nu is er tenminste iets om voor te v...
-
Door Bert Wagendorp s rituele jubel bij de Grand Départ voel ik me altijd geprikkeld opnieuw een betekenis te wringen uit de sport casu quo ...
-
Op dit moment zit ik op school voor een computer waarop ik wel de beelden kan zien, ook live informatie krijg, maar geen geluid bij de beeld...
-
Avant-gardeliteratuur moeten we steeds opnieuw de kans geven. Dat valt soms niet mee. De schrijvers zoeken de grenzen van het experiment op....

Geen opmerkingen:
Een reactie posten